برگ گردو دشمن دیابت

برگ گردو

برگ گردو دشمن دیابت

درخت گردو با اسم علمي Juglans regia گياهي است بزرگ و يك پايه كه در مناطق معتدله زمين به خوبي رشد مي كند. در ايران به طور خودرو در جنگل هاي شمال ايران و مناطقي نظير آستارا، طالش، رودبار و بندر گز وجود دارد و در باغ هاي ساير مناطق كشور نيز كاشته مي شود.

نام هاي ديگر اين گياه در ايران عبارتند از: جوز، چارمغز، قز، گردكان، جويز و آقوز. در انگليسي و فرانسه به درخت گردو به ترتيب Walnut و Noyer مي گويند. در طب سنتي برگ گردو به عنوان كاهنده قند خون شناخته شده است.

برگ گردو

تركيبات شيميايي

برگ گردو حاوي تانن، اولئوروپين (Oleuropein) و تركيبات فنلي نظير كورستين گالاكتوزيد (Quercetingalactoside)، كورستين آرابينوزيد (Quercetin arabinoside) و اسيد كوماريك است.

اثرات بر ديابت

انواع عصاره هاي تهيه شده از برگ گردو مي توانند قند خون ديابتي را كاهش دهد. همچنين برگ اين گياه قادر است ميزان چربي هاي بد خون نظير تري گليسريد، كلسترول تام و LDL را كاهش و در عين حال چربي مفيد خون يعني HDLرا افزايش دهد. برخي اثرات مفيد برگ گردو بر ديابت با اثرات ايجاد شده توسط گليبن كلاميد برابري مي كند.

ساير اثرات مفيدي كه توسط برگ گردو در ديابتي ها مشاهده شده اند عبارتند از: افزايش انسولين خون ، كاهش غلظت هموگلوبين گليكوزيله خون ، بهبود سوخت و ساز چربي ها، بهبود عملكرد كليه و بهبود عملكرد كبد كه شاخص آن كاهش آنزيم هاي كبدي منجمله ALT و ASTاست.

مكانيسم اثر در ديابت:

در مطالعات ، مكانيسم هاي زير براي اثرات ضد ديابتي اين گياه پيشنهاد شده اند:

-اثرات كبدي شامل كاهش فعاليت آنزيم هاي دخيل در گلوكونئوژنز نظير آنزيم “فسفو انول پيروات كربوكسي كيناز” و افزايش فعاليت آنزيم تجزيه كننده گليكوژن يعني گليكوژن فسفريلاز (Glycogen phosphorylase)

-افزايش ميزان انسولين خون كه احتمالا به علت ترميم و بازسازي سلول هاي سازنده انسولين در بافت لوزالمعده است.

درباره نویسنده